آموزش بیمار: سندرم روده تحریک پذیر
سندرم روه تحریک پذیر، بیماری خطرناکی نیست! فقط کافی است که آن را بشناسید و با آن کنار بیایید!!

  • 1,372
  • 92

نوشته‌های تازه

آخرین دیدگاه‌ها

    ترجمه  دکتر مسعود شهابیان

    متخصص طب اورژانس

    سندرم روه تحریک پذیر، بیماری خطرناکی نیست! بعضی انسان ها هنگام استرس سردرد می شوند، بعضی تپش قلب پیدا می کنند و در بعضی افراد، عادات روده ای به هم می ریزد. برای درمان باید بدانید که چه داروهایی حال شما را بدتر می کند؟! غذاهای نفاخ نخورید! میوه و سیزیجات بیشتر استفاده کنید! استرس خود را کمتر کنید!

    سندرم روده تحریک پذیر (IBS) یک بیماری مزمن سیستم گوارشی است. علائم اولیه آن درد شکم و تغییر در عادات روده ای (مانند یبوست و/یا اسهال) است. IBS  شایع ترین بیماری گوارشی تشخیص داده شده است و در آمریکا بعد از سرماخوردگی به عنوان علت غیبت از محل کار در رتبه دوم قرار دارد. تخمین زده می شود که 10 تا 20 درصد از مردم در جمعیت عمومی علائم IBS را تجربه می کنند، اگرچه تنها حدود 15 درصد از افراد مبتلا واقعاً به دنبال کمک پزشکی هستند. ماهیت مزمن IBS و چالش کنترل علائم آن می تواند هم برای بیماران و هم برای کادر درمانی  ناامید کننده باشد. با این حال، درمان ها و روش های درمانی وجود دارد که می تواند کمک کند.

    علل سندرم روده تحریک پذیر

    تعدادی نظریه در مورد چگونگی و چرایی ایجاد سندرم روده تحریک پذیر (IBS) وجود دارد. با وجود تحقیقات فشرده، علت آن مشخص نیست.

     ● یک نظریه نشان می دهد که IBS ناشی از انقباضات غیر طبیعی کولون و روده است (از این رو اصطلاح “روده اسپاستیک” که گاهی برای توصیف IBS استفاده می شود) ایجاد می شود. انقباضات شدید روده می تواند باعث گرفتگی شدید شود، که ممکن است توضیح دهد که چرا برخی از رویکردهای درمانی، مانند داروهای ضد اسپاسم و فیبر (که هر دو به تنظیم انقباضات روده بزرگ کمک می کنند)، در برخی موارد علائم را تسکین می دهند. با این حال، انقباضات غیرطبیعی IBS را در همه موقعیت ها توضیح نمی دهند و مشخص نیست که آیا انقباضات نشانه یا علت این اختلال هستند.

     ● برخی از افراد پس از یک عفونت شدید گوارشی (به عنوان مثال، سالمونلا یا کمپیلوباکتر ، یا ویروس ها) به IBS مبتلا می شوند. با این حال، مشخص نیست که چگونه عفونت باعث ایجاد IBS می شود و اکثر افراد مبتلا به IBS سابقه این عفونت ها را ندارند.

    ● افراد مبتلا به IBS که به دنبال کمک پزشکی هستند، بیشتر از کسانی که به دنبال کمک نیستند، از اضطراب و استرس رنج می برند. استرس و اضطراب بر روده تأثیر می گذارد. بنابراین، این احتمال وجود دارد که اضطراب و استرس علائم را بدتر کنند. با این حال، استرس یا اضطراب احتمالاً علت اصلی آن نیست.

    ● عدم تحمل غذایی در بیماران مبتلا به IBS شایع است و این احتمال را افزایش می دهد که ناشی از حساسیت غذایی یا آلرژی باشد. اثبات این نظریه دشوار بوده است، اگرچه مطالعه آن ادامه دارد. بهترین راه برای تشخیص ارتباط بین علائم IBS و حساسیت غذایی، حذف گروه های غذایی خاص به طور سیستماتیک است. این کار فقط باید با راهنمایی پزشک یا متخصص تغذیه انجام شود. حذف غذاها بدون کمک می تواند منجر به حذف منابع مهم تغذیه شود. علاوه بر این، محدودیت های غذایی غیر ضروری می تواند تاثیر منفی بر کیفیت زندگی شما داشته باشد.

    تعدادی از غذاها باعث ایجاد علائمی می شوند که IBS را تقلید یا تشدید می کنند، از جمله محصولات لبنی (که حاوی لاکتوز هستند)، حبوبات (مانند لوبیا) و سبزیجات چلیپایی (مانند کلم بروکلی، گل کلم، کلم بروکسل و کلم). این غذاها باعث افزایش گاز روده می شود که می تواند باعث گرفتگی عضلات شود. چندین دارو نیز اثراتی بر روده دارند که ممکن است به علائم کمک کنند.

    ● بسیاری از محققان معتقدند که IBS به دلیل افزایش حساسیت روده ها ایجاد می شود. اصطلاح پزشکی برای این “پردردی احشایی” است. این نظریه پیشنهاد می کند که اعصاب روده در افراد مبتلا به IBS بیش از حد فعال است، به طوری که مقادیر طبیعی گاز یا حرکت بیش از حد و دردناک تلقی می شود. برخی از بیماران مبتلا به IBS شدید وقتی با داروهایی که درک درد در روده را کاهش می دهند (مانند داروهای ضد افسردگی خاص) درمان می شوند، احساس بهتری دارند.

    علائم سندرم روده تحریک پذیر

    سندرم روده تحریک پذیر (IBS) اغلب در سنین جوانی شروع می شود و در زنان شایع تر از مردان است. شایع ترین علامت IBS درد شکم همراه با تغییرات در عادات روده ای (اسهال و/یا یبوست) است.

    درد شکم  –  درد شکم معمولاً گرفتگی است و شدت آن متفاوت است. برخی افراد متوجه می شوند که استرس عاطفی و غذا خوردن درد را بدتر می کند و اجابت مزاج درد را تسکین می دهد. برخی از زنان مبتلا به IBS متوجه ارتباط بین دوره های درد و چرخه قاعدگی خود می شوند.

    تغییر در عادات روده  –  تغییر عادات روده یکی دیگر از علائم معمول IBS است. این می تواند شامل اسهال، یبوست یا اسهال و یبوست متناوب باشد. اگر اسهال الگوی رایج‌تری باشد، به این وضعیت IBS «اسهال غالب» می‌گویند. اگر یبوست شایع‌تر باشد، به این وضعیت IBS «یبوست غالب» می‌گویند.

    اسهال  –  فرد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر ممکن است مدفوع شل داشته باشد. حرکات روده معمولاً در طول روز و اغلب در صبح یا بعد از غذا رخ می دهد. اسهال اغلب با احساس فوریت شدید و به دنبال آن احساس تخلیه ناقص ایجاد می شود. حدود نیمی از افراد مبتلا به IBS نیز متوجه ترشحات مخاطی همراه با اسهال می شوند. اسهال در طول شب با IBS بسیار غیر معمول است.

    یبوست  –  یبوست IBS می تواند متناوب باشد و چند روز طول بکشد. مدفوع اغلب سفت و گلوله ای شکل است. ممکن است بعد از اجابت مزاج احساس خالی نکنید، حتی زمانی که رکتوم خالی است. این احساس معیوب می تواند منجر به زور زدن و نشستن طولانی مدت روی توالت شود.

    سایر علائم  –  سایر علائم IBS شامل نفخ، گاز و آروغ زدن است.

    تشخیص سندرم روده تحریک پذیر

    چندین اختلال روده ای مختلف علائمی مشابه سندرم روده تحریک پذیر (IBS) دارند. به عنوان مثال می توان به سوء جذب (جذب غیر طبیعی مواد مغذی)، بیماری التهابی روده (مانند کولیت اولسراتیو و بیماری کرون)، بیماری سلیاک (که در آن بدن قادر به تجزیه پروتئینی به نام “گلوتن” نیست) و کولیت میکروسکوپی (شرایطی که در آن وجود دارد) اشاره کرد.

    از آنجایی که هیچ آزمایش تشخیصی واحدی برای IBS وجود ندارد، رویکرد بسیاری از پزشکان شامل مقایسه علائم شما با مجموعه‌های رسمی معیارهای تشخیصی است. با این حال، این معیارها در تشخیص IBS از سایر شرایط در همه افراد دقیق نیستند. بنابراین، تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایشات انتخابی می تواند به رد سایر شرایط پزشکی کمک کند.

    آزمایشات  –  اکثر پزشکان آزمایش خون معمولی را در افراد مشکوک به IBS تجویز می کنند. این آزمایشات معمولاً به حالت عادی برمی گردند، اما می توانند به رد سایر شرایط پزشکی کمک کنند.

    برخی از پزشکان نیز آزمایش‌های تهاجمی‌تری مانند سیگموئیدوسکوپی یا کولونوسکوپی را به ویژه در افراد بالای 40 سال تجویز می‌کنند. این‌ها آزمایش‌هایی هستند که به پزشک اجازه می‌دهند با استفاده از دستگاهی که داخل رکتوم قرار داده می‌شود، داخل روده بزرگ شما را ببیند.

    درمان سندرم روده تحریک پذیر

    تعدادی از درمان ها و درمان های مختلف برای سندرم روده تحریک پذیر (IBS) وجود دارد. درمان‌هایی اغلب برای کاهش درد و سایر علائم IBS انجام می‌شود، و ممکن است لازم باشد بیش از یک ترکیب از درمان‌ها را امتحان کنید تا بهترین درمان برای شما مفید باشد.

    درمان IBS ممکن است زمان ببرد. در طول این فرآیند، مهم است که با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد علائم، نگرانی ها و هر گونه استرس یا مشکلات دیگری که ایجاد می شود، ارتباط برقرار کنید.

    نظارت بر علائم  –  اولین گام در درمان IBS معمولاً نظارت بر علائم، عادات روزانه روده و هر عامل دیگری است که ممکن است بر روده شما تأثیر بگذارد. این می تواند به شناسایی عواملی که علائم را در برخی از افراد مبتلا به IBS بدتر می کند، مانند لاکتوز یا سایر عدم تحمل غذایی و استرس کمک کند. داشتن یک دفتر روزانه برای پیگیری رژیم غذایی و علائم روده می تواند مفید باشد

    تغییر رژیم غذایی  –  منطقی است که سعی کنید غذاهایی را که ممکن است باعث تشدید IBS شوند حذف کنید، اگرچه بهتر است قبل از ایجاد تغییرات قابل توجه در رژیم غذایی خود با پزشک خود صحبت کنید. در صورت حذف گروه های غذایی مهم، حذف غذاها بدون کمک به طور بالقوه می تواند علائم را بدتر کند یا مشکلات جدیدی ایجاد کند.

    لاکتوز  –  بسیاری از پزشکان حذف موقت محصولات شیر ​​را توصیه می کنند، زیرا عدم تحمل لاکتوز رایج است و می تواند IBS را تشدید کند یا علائمی مشابه IBS ایجاد کند. بیشترین غلظت لاکتوز در شیر و بستنی یافت می شود، اگرچه در مقادیر کمتری در ماست، کلبه و سایر پنیرها و هر غذای آماده ای که حاوی این مواد است وجود دارد.

    اگر پزشک شما حذف لاکتوز را پیشنهاد کرد، باید از تمام محصولات حاوی لاکتوز به مدت دو هفته اجتناب کنید. اگر علائم IBS بهبود یابد، منطقی است که از لاکتوز اجتناب کنید. اگر علائم بهبود نیافت، ممکن است خوردن غذاهای حاوی لاکتوز را از سر بگیرید.

    غذاهایی که باعث ایجاد گاز می شوند  –  بسیاری از غذاها فقط تا حدی در روده کوچک هضم می شوند. هنگامی که آنها به روده بزرگ (روده بزرگ) می رسند، هضم بیشتر انجام می شود، که ممکن است باعث گاز و گرفتگی شود. اگر گاز یا نفخ آزاردهنده باشد، حذف موقت این غذاها منطقی است.

    رایج ترین غذاهای تولید کننده گاز حبوبات (مانند لوبیا) و سبزیجات چلیپایی (مانند کلم، کلم بروکسل، گل کلم و کلم بروکلی) هستند. علاوه بر این، برخی افراد با پیاز، کرفس، هویج، کشمش، موز، زردآلو، آلو، جوانه و گندم مشکل دارند.

    غذاهایی که بهتر تحمل می شوند :

    افزایش فیبر غذایی  –  افزایش فیبر غذایی (چه با افزودن برخی مواد غذایی به رژیم غذایی یا استفاده از مکمل های فیبر) ممکن است علائم IBS را کاهش دهد، به خصوص اگر یبوست دارید. با مطالعه پنل اطلاعات محصول در کنار بسته، می توانید تعداد گرم فیبر در هر وعده را تعیین کنید. فیبر همچنین ممکن است در برخی از افراد مبتلا به علائم غالب اسهال مفید باشد زیرا می تواند قوام مدفوع را بهبود بخشد.

    مکمل فیبر تشکیل دهنده حجیم (مانند پسیلیوم یا متیل سلولز) نیز ممکن است برای افزایش مصرف فیبر توصیه شود زیرا مصرف فیبر کافی در رژیم غذایی دشوار است. مکمل های فیبر باید با دوز کم شروع شود و به آرامی در طی چند هفته افزایش یابد تا علائم گاز بیش از حد روده کاهش یابد، که ممکن است در برخی افراد هنگام شروع فیبر درمانی رخ دهد.

    فیبر می تواند باعث نفخ و ناراحتی برخی از افراد مبتلا به IBS شود. اگر این اتفاق افتاد، بهتر است مصرف فیبر را کاهش دهید و سایر درمان‌های ملین را برای یبوست در نظر بگیرید.

    درمان‌های روانی اجتماعی  –  استرس و اضطراب می‌توانند IBS را در برخی افراد بدتر کنند. بهترین روش برای کاهش استرس و اضطراب بستگی به موقعیت شما و شدت علائم شما دارد. با پزشک خود در مورد نقش احتمالی استرس و اضطراب در علائم شما گفتگو کنید و با هم در مورد بهترین اقدام تصمیم بگیرید.

    ●  برخی از افراد از مشاوره رسمی با یا بدون داروهای ضد افسردگی یا ضد اضطراب سود می برند. درمان های دیگر مانند هیپنوتیزم و درمان شناختی رفتاری نیز ممکن است مفید باشد. هیپنوتیزم حالتی از هوشیاری تغییر یافته است که به شما امکان می دهد به دور از اضطراب یا استرس خود تمرکز کنید. بیمارانی که هیپنوتیزم می شوند خواب نیستند، اما در واقع در حالت تخیل قوی هستند، شبیه رویاپردازی. یک متخصص می تواند یک فرد را هیپنوتیزم کند یا می توانید تکنیک های خود هیپنوتیزم را یاد بگیرید.

    درمان شناختی رفتاری به شما کمک می کند تا در یک دوره زمانی محدود بر روی یک مشکل خاص تمرکز کنید. شما یاد می گیرید که چگونه افکار شما به اضطراب یا استرس کمک می کند و یاد می گیرید که چگونه این افکار را تغییر دهید.

    ● شرکت در یک گروه پشتیبانی نیز می تواند ارزشمند باشد.

    ● بسیاری از بیماران متوجه می شوند که ورزش روزانه برای حفظ حس خوب مفید است. ورزش همچنین می تواند اثرات مطلوبی بر روده ها داشته باشد.

    داروهای سندرم روده تحریک پذیر

      اگرچه داروهای زیادی برای درمان علائم IBS در دسترس هستند، اما این داروها این بیماری را درمان نمی کنند. آنها عمدتا برای تسکین علائم استفاده می شوند. انتخاب بین این داروها تا حدی به این بستگی دارد که علامت اولیه شما اسهال، یبوست یا درد باشد.

    به عنوان یک قاعده کلی، داروها برای افرادی که علائم آنها به اندازه کافی به اقدامات محافظه کارانه تر مانند تغییر در رژیم غذایی و مکمل های فیبر پاسخ نداده اند، اختصاص دارد. اگر به دارو نیاز دارید، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی با شما همکاری می‌کند تا رویکرد مناسب را برای شرایط شما تعیین کند.

    داروهای آنتی کولینرژیک  –  داروهای آنتی کولینرژیک، تحریک سیستم عصبی دستگاه گوارش را مسدود می کنند و به کاهش گرفتگی شدید و انقباضات نامنظم روده بزرگ کمک می کنند.

    داروهای این دسته شامل دی سیکلومین ، هیوسین و روغن کپسول دار نعناع  می باشد. این داروها زمانی که به صورت پیشگیرانه مصرف شوند (یعنی قبل از بروز علائم) ممکن است مفید باشند و بنابراین اگر بتوانید شروع علائم خود را پیش بینی کنید بسیار مفید هستند. عوارض جانبی شایع شامل خشکی دهان و چشم و تاری دید است.

    داروهای ضد افسردگی  –  در حالی که در درجه اول برای درمان افسردگی استفاده می شود، بسیاری از عوامل سه حلقه ای (TCAs) اثر تسکین دهنده درد در افراد مبتلا به IBS دارند. دوز TCA ها معمولاً بسیار کمتر از دوز مورد استفاده برای درمان افسردگی است. اعتقاد بر این است که این داروها در صورت استفاده در دوزهای کم، درک درد را کاهش می دهند، اگرچه مکانیسم دقیق فواید آنها ناشناخته است.

    TCA هایی که معمولا برای مدیریت درد استفاده می شوند عبارتند از آمی تریپتیلین، ایمی پرامین ، دزیپرامین و نورتریپتیلین . معمولاً هنگام شروع TCA احساس خستگی می کنید. این همیشه یک عارضه جانبی نامطلوب نیست، زیرا می تواند به بهبود خواب در هنگام مصرف TCA در عصر کمک کند. . TCA ها معمولاً با دوزهای پایین شروع می شوند و به تدریج افزایش می یابند. اثر کامل آنها ممکن است برای سه تا چهار هفته دیده نشود. TCA  ها همچنین حرکت محتویات را از طریق دستگاه گوارش کند می کند و ممکن است در افراد مبتلا به IBS غالب اسهالی مفید باشد.

    دسته دیگری از داروهای ضد افسردگی، مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)، ممکن است در صورت داشتن IBS و افسردگی توصیه شوند. SSRIهای متداول شامل فلوکستین ، سرترالین ، پاروکستین ، سیتالوپرام  و اسیتالوپرام  است. سایر داروهای ضد افسردگی که ممکن است توصیه شوند عبارتند از میرتازاپین، ونلافاکسین و دولوکستین

    داروهای ضد اسهال  –  داروهای لوپرامید یا دیفنوکسیلات-آتروپین می توانند به کند کردن حرکت مدفوع از طریق دستگاه گوارش کمک کنند. اگر مبتلا به IBS غالب با اسهال هستید، این داروها بسیار مفید هستند. با این حال، پزشکان معمولاً توصیه می کنند که این داروها فقط باید در صورت نیاز و نه به صورت مداوم استفاده شوند. اگر لوپرامید مصرف می کنید، مراقب باشید که هرگز از دوز روی برچسب تجاوز نکنید، مگر اینکه به طور خاص توسط پزشک شما تجویز شده باشد. مصرف بیش از دوز توصیه شده منجر به مشکلات جدی قلبی در برخی افراد شده است.

    الوکسادولین برای درمان IBS با اسهال تایید شده است. اگر کیسه صفرا شما برداشته شده است یا اگر دچار اختلال لوزالمعده یا مجرای صفراوی هستید، نباید این دارو را مصرف کنید.

    داروهای ضد اضطراب  –  دیازپام ، لورازپام و کلونازپام متعلق به این دسته از داروها هستند. داروهای ضد اضطراب گهگاه برای افراد مبتلا به اضطراب کوتاه مدت که علائم IBS آنها را بدتر می کند، تجویز می شود. با این حال، این داروها فقط باید برای مدت کوتاهی مصرف شوند زیرا ممکن است اعتیادآور باشند.

    سایر داروها

    آلوسترون  –  آلوسترون هورمونی را که در انقباضات و احساسات روده نقش دارد، مسدود می کند. برای درمان زنان مبتلا به IBS که علامت غالب آنها اسهال است تأیید شده است. با این حال، به دلیل نگرانی های مربوط به ایمنی، بلافاصله پس از معرفی از بازار خارج شد. این دارو مجدداً معرفی شد و در حال حاضر برای استفاده در زنانی که علائم شدیدی دارند که به درمان معمولی پاسخ نداده‌اند در دسترس است، اگرچه پزشکان برای تجویز آن باید دستورالعمل‌های خاصی را رعایت کنند.

    لوبیپروستون  –  لوبیپروستون برای درمان یبوست شدید و IBS در زنان بالای 18 سال که به درمان های دیگر پاسخ نداده اند در دسترس است. با افزایش ترشح مایع روده ای عمل می کند. در مقایسه با سایر عوامل گران است. برای روشن شدن اثربخشی و ایمنی طولانی مدت لوبی پروستون، آزمایشات بیشتری مورد نیاز است.

    Linaclotide و plecanatide  –  Linaclotide (Linzess) برای درمان یبوست و IBS در افراد بالای 18 سال که به درمان های دیگر پاسخ نداده اند تأیید شده است. با افزایش ترشح مایع روده ای عمل می کند. در مقایسه با سایر عوامل (به جز لوبی پروستون) گران است. مطالعات بیشتری برای روشن شدن اثربخشی و ایمنی طولانی مدت لیناکلوتاید مورد نیاز است. Plecanatide (نام تجاری: Trulance) یک داروی مشابه است. آن نیز نسبتا گران است.

    آنتی بیوتیک ها  –  نقش آنتی بیوتیک ها در درمان IBS نامشخص است. برخی از بیماران وجود دارند که علائم IBS آنها از درمان آنتی بیوتیکی سود می برند. ریفاکسیمین (Xifaxan) برای درمان IBS بدون یبوست تایید شده است.

    گیاهان و درمان های طبیعی  –  تعدادی از درمان های گیاهی و طبیعی (به ویژه در اینترنت) برای درمان IBS تبلیغ شده است. متأسفانه، هیچ مدرکی برای حمایت از مزایای آنها وجود ندارد. اگرچه مطالعات کوچک ممکن است از برخی از این درمان ها پشتیبانی کند، اما مطالعات یا خیلی کوچک هستند یا دارای نقص های عمده ای هستند که نتیجه گیری قطعی را غیرممکن می کند. در زیر برخی از داروهای گیاهی که ممکن است در مورد درمان IBS شنیده باشید آورده شده است.

    ● اثبات نشده – علاقه فزاینده ای به اثرات مفید احتمالی باکتری های “سالم” (پروبیوتیک ها، به عنوان مثال، اسیدوفیلوس) در انواع بیماری های روده، از جمله IBS وجود دارد. اینکه مکمل های حاوی این باکتری ها فایده ای دارند یا نه ثابت نشده است.

    چای بابونه در درمان IBS فواید ثابت نشده ای دارد. علاوه بر این، بابونه می‌تواند آلرژی را در افرادی که به علف‌ها حساسیت دارند تشدید کند. روغن گل مغربی (مکمل حاوی اسید گاما لینولنیک) و دانه های رازیانه نیز از مزایای اثبات نشده ای برخوردار هستند.

     ● به طور بالقوه ناایمن – افسنطین دارای مزایای اثبات نشده است و ممکن است ناامن باشد. روغن افسنطین می تواند به سیستم عصبی آسیب برساند. کامفری همچنین فواید ثابت نشده ای دارد و می تواند باعث مشکلات جدی کبدی شود. ایبروگاست یک محصول گیاهی حاوی نه عصاره از گیاهان دارویی است. اگرچه تصور می شود در برخی موارد IBS موثر است، مواردی از نارسایی حاد کبد گزارش شده است.

    پیش آگهی سندرم روده تحریک پذیر

    همکاری با پزشک برای نظارت بر علائم در طول زمان بسیار مهم است. اگر علائم تغییر کرد، ممکن است آزمایشات بیشتری توصیه شود. با گذشت زمان، کمتر از 5 درصد از افرادی که مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر (IBS) تشخیص داده می شوند، با بیماری گوارشی دیگری نیز تشخیص داده می شوند.

    اگرچه IBS می تواند باعث ناراحتی جسمی و ناراحتی عاطفی قابل توجهی شود، اما بیشتر افراد می توانند علائم خود را کنترل کنند و بدون ایجاد مشکلات جدی سلامتی زندگی عادی داشته باشند.

    منبع: آپتودیت

    ما از ایده‌های ناب شما استقبال می‌کنیم، اگر ایده‌ای دارید با ما در میان بگذارید

    09120126891

    info@elmpajooh.ac.ir

    مشهد، میدان هنرستان،شهید فکوری 30، پلاک 201، طبقه اول